یا لطیف

سلام

نمی دونم تا بحال به صنعت سینما تو مملکتمون دقت کردین؟ اصلا سینما رفتن و فیلم دیدن و دوست دارین ؟ یعنی جزو برنامه های ماهانه زندگیتون سینما رفتن هست ؟ یا مثل اغلب هموطنامون سینما رو محل وزمان وقت کشتن میدونین و :با این دیالوگ :بابا کی حالشو داره به شدت ابراز احساسات خودتونو نشون میدین.

جدیدا هم که فیلمهای روی پرده فارغ از نوع ژانر و فضای اونها کنار گوشت وسبزی وماکارونی و خیارشور تو سوپر مارکتها با نازل ترین قیمت به فروش میرن خوشحالین و بعد از خرید بستنی ونوشابه و ماست برای خونه یک فیلم هم میندازین تو پلاستیک خریداتون و شب حالشو میبرین .اونم چه حالی جلوی تلویزیون پخش و پلا میشین و تخمه و شلوارک و خانم بچه ها هم مشغول سبزی پاک کردن بچه ها در رفت وآمد پروژه فیلم دیدن شروع میشه :

چون فیلم VCDارائه شده پس صداها حداکثر 2 باندست .ممکنه وسط فیلم گیر ومیر هم داشته باشه .رنگهای فیلم هم مثل من که قبض موبایلمو میبینم رنگ پریده و خلاصه ....ولی شلوارک و عشقه .پاها مثل برنج صدری کشیده .هیجان فیلم با هیجان خونه قاطی.تازه هر وقت هم اراده میکنین دکمه "PAUSE"عزیز و زده و تو سر این اون زده و تلفن ها رو جواب میدین و گلاب روتون دست به آبی میرسونسن ومثلا میتونین قورمه سبزی رو هم با این فیلمه نوش جان کنین و  آقا کلا حالشو میبرین .تازه اونم با یک پنجم هزینه سینما .

این لوکیشن وداشته باشین دوربین دیدتونو از بالا به این خونواده بندازین که با این شرایط دارن مثلا فیلم های کمدی جدید رو میبینن .خودش میشه یک فیلم کمیک و باحاله با شرکت خود مون ....

سینما در دنیا صنعت پول سازیه این یعنی با حمایت تماشاچی و با پول مستقیم اون رو پاست بازم یعنی میرن سینما فیلم میبینن .وقت میزارن .پول خرج میکنن چرا ؟چون به خودشون و وقت گرانبهاشون احترام میزارن ...بی خیال...بازم شد بحث جامعه شناسی.

لذت دیدن فیلم و تو سینما یا هیچی عوض نکنین .درسته سخته از ترافیک و جای پارک و قیمت بالای بلیط گرفته تا آدم های ردیف جلوی یا عقبیتون که با صدای باز کردن نوشابه و چیپس و پفکشون که همه رو مورد عنایت قرار میدن . . .همه و همه فدای تار موی اون کسی که سینما رفتن و مثل کتاب خوندن محترم میدونه وبرای خانواده خودش فرهنگ اونو جا میندازه.

جدیدا هم که با افتتاح "پردیس های سینمایی" مثل : "ملت" "آزادی" "زندگی" که دارای 6 یا 7 سالن شیک و تمیز میباشند میتونین لذت انتخاب از بین چند فیلم وتجربه کنینو فقط 2 ساعت رو اختصاص بدین به امری که میتونه فرهنگ سازی کنه

به قول فرهنگ ساز بزرگ این دیار "محسن مخملباف" :

اگر نیـت یک ساله دارید؛ برنج بکارید
اگر نـیت ده ساله دارید؛ درخت بکارید
اگر نـیت صد ساله دارید؛ آدم تربیت کنید.....سینماتوگراف آدم تربیت میکند.(ناصرالدین شاه اکتورسینما).

در دنیا فیلمی وارد چرخه سینمای خانگی میشه که چندین سال از تولید وفروش اون میگذره و شاید حتی بعداز 10 سال بیرون بیاید ولی تو ایران بلافاصله بعد از اکران اولش به رسانه های تصویری با رقمی بالا فروخته میشه چون تهیه کننده پولشو دوست داره و مثل خیلی از پروژه های سرمایه گذاری تو ایران میخواهد یک شبه به اصل و سود پولش برسه ودیگه مهم نیست سر این فیلم وچگونگی پخشش چی میاد؟کی میبینه ؟چطور میبینه؟

این روزها بحث "قهوه تلخ" مهران مدیری عزیز گرفتار همین بلا شده برادران گلیان به تلویزیون اعلام کردند که تنها در شرایطی که تبلیغات قبل وبعد و در هنگام پخش این سریال و خودشون بفروشند حاضر به ارائه اون در تلویزیون هستند .حالا مردم وبینندگان عزیز مثل صفر قبل از اعشار به حساب اومدند اصلا مهم نیست.

گفتم سینما صنعته فکرتون نره به یک کارخونه وکارگرو دود ودودکش و غیره .خیر صنعته چون مثل یک کارخونه مواد اولیه داره .مدیرداره.کارگر داره تولید و محصول نهایی هم هست .تا بحال شده فکر کنین چرخه پولی این کارخونه با چه عدد ورقمهایی سر وکارداره؟

فقط اینو بدونین با در نظر گرفتن یک شاخص متوسط هزینه تمام شده یک فیلم سینمایی در فضای کنونی سینما سیصد تا چهارصد میلیون تومان برای تهیه کننده تمام میشود.میخوام یک نگاه گذرا به این عدد وچگونگی خرجش با هم بندازیم برای من که دستی از خیلی دور بر آتش سینما دارم و یک کم فضولی هم کردم وبه آرشیومجله فیلمهام دوباره سری زدم اعدادی رو بدست آوردم که تخمینی تقریبیه ولی به واقعیت نزدیک.

 حتما میدونین که ارکان اصلی یک فیلم کیا هستند :

فیلم نامه نویس

اگه یک آدم صاحب سبک ومعروف مثل کارگردانان صاحب سبک بخواهند یک فیلم نامه بنویسند : 25تا30 میلیون میگیرند ...نوش جونشون.این رقم متناسب با محبوبیت و سابقه فرد مورد نظر تا 15 میلیون هم کاهش پیدا میکنه.

اگه طرف فقط یک فیلم نامه نویس باشه نه کارگردان  وخیلی هم حرفه ایی باشه حداگثر 20 میلیون واین عدد تا 5 میلیون برای تازه کارها ادامه دارد.

کارگردان

کارگردانان تازه کار برای فیلمهای اول و دومشون تا 10 میلیون

کارگردانان حرفه ایی تر تا 20 میلیون

کارگردانان شناخته شده و حرفه ایی ومعروف تا 50 میلیون .

البته حتما استثنا هم داشتن که تا 100 میلیون هم رفته است.

هزینه دستیاران کارگردان بین 5 میلیون برای دستیار اول تا 500 هزارتومان در نوسان است.

فیلم بردار

مدیر فیلم برداری متناسب با سابقه و حرفه ایی بودنشون از 15 میلیون تا 30 میلیون .

وهزینه اجاره وسائل فیلمبرداری مثلا یک دوربین MOVIE CAM روزانه 40 هزارتومان میباشد و ...

بازیگران

عدد ورقم ومعیار مشخصی وجو دنداره ولی برای بک سوپر استار معروف و گیشه پسند  80 میلیون تومان عددی است که توافقی به آن میرسند.

البته که باز هم استثنا هم داره که خبرهای ان به من و شما نمیرسد.

صدابردار

صدابردار ان از 6 میلیون تا 18 میلیون.

چهره پرداز

چهره پردازی وگریم هزینه ایی بین 5 تا 25 میلیون رو برای گریمورهای بی نام ونشان تا چهرپردازان نامی رو در بر میگیرد.

طراح صحنه ولباس

از 500 هزارتومان تا 15 میلیون تومان.

و ...... چندین عنوان دیگه مثل جلوه های ویژه .تدارکات .عکاسان .لابراتوار.تهیه کپی ها و بالاخره تبلیغات هزینه تولیدیک فیلم رو تعیین میکند.

براستی حاصل دسترنج چند صد نفررو ما با قورمه سبزی و پیژامه ارج مینهیم؟

سینمای ما (نه همشون) فیلمهایی رو تولید کرده که خورشیدوار دربالای قلل سینمای دنیا میدرخشند.سینمای ملی ما با هویت ومغرور به سینما گرانش در جایگاه بلندی در سینمای دنیا ایستاده است به نحوی که همگان به آن اعتراف دارند.

بلندای پرواز سیمرغ این سینما در دنیا به بلندای تاریخ این سرزمین است بیاییم به اون احترام بگذاریم .

به امید انکه هر خانواده ایرانی سینما رفتن و تو سبد خریدشون جا بدهند.

سینمایی و شاد باشید.

شهرام تغابن - هجدهم آتش بیشه هشتادونه