یا لطیف

سلام

هفته دفاع از میهن آریایی هفته مقدسیه چرا که وطن مادر اول هر انسانیست .مخصوصا اگر برای اولین بار در چند دهه اخیر حتی یک وجب از خاکمون رو معامله نکردیم و سر افرازانه ایستادیم. به چند و چون و صحبتهای اخیری که پیرامون این حماسه میشه که چرا شروع شد و باید بعداز فتح خرمشهر صلح میکردیم و ...اصلا کاری ندارم و معتقدم کسانی که این بحث ها رو راه انداختند اون موقع ١۴ سالشون هم نبود .

"جماعت یک دنیا فرقه بین دیدین و شنیدن"

"برید از اونها بپرسید که شنیده هارو دیدن "

جنگ در هر صورت وشکلی زیبا نیست و همه از  آن فراریند اما وقتی به هر دلیلی پیش میاد باید برای مام وطن جان بر کف بود همانند جوانان غیوری که امروزه فقط نامهای آنان زینت بخش کوچه ها و مکانهای ما شده است .

مردان بی ادعای که در آن روزها فقط مدعی وطنشان بودند  امروزه درصدی از آنان مدعی چیزهایی شدند که برای همرزمان قدیمشان و اهدافشان چیزی جز ناامیدی به همراه نداشته است و چه ادعای دیر شکفته ایی.

یاد وصیت نامه شهید "باکری" افتادم که پیش بینی کرده بود همرزمانش بعد از جنگ 3 دسته میشوند:

1- دسته‌ای‌ به‌ مخالفت‌ با گذشته‌ خود برمی‌خیزند و از گذشته‌ خود پشیمان‌ می‌شوند.
2- دسته‌ای‌ راه‌ بی‌تفاوتی‌ را برمی‌گزینند و در زندگی‌ مادی‌ خود غرق‌ می‌شوند...
3- دسته‌ای‌ به‌ گذشتة‌ خود وفادار می‌مانند و احساس‌ می‌کنند که‌ از شدت‌ مصائب‌ و غصه‌ها دق‌ خواهند کرد.

" کجایند مردان بی ادعا "

جوانان بی ادعا و شجاع این مرزو بوم برای اعتقاد و وطنشان جانانه رزمیدند و شهید شدند . در همه جای دنیا برای هر قطره خون ریخته شده برای وطن چه ها و چه ها نمیکنند .

فارغ از هر جهت گیری سیاسی ما برای آن نسل شجاع خالص و بی ریا چه کردیم؟اگر فعالیتهای دولتی نبود چه فعالیت مردمی و خود جوشی برای شهیدان وطن انجام دادیم؟

چه جوانانی برای جایگزینی آنان پرورش دادیم؟

براستی چند ایرانی : شهیدان " همت . باکری . زین الدین و.... " میشناسند؟

هزاران جوان ایرانی جان برکف برای وطنی جنگیدند که اکنون ما وارث آنانیم.همان وطنی که آنطرفیها حتی برای پرچمش پول طلب میکنند . همان وطنی که اکنون شرمنده قطرقطره خون جوانان خود میباشد.

به یاد همه سرداران بی ادعا و مومن به اعتقاد و وطنشان

یا علی

شهرام تغابن - 31 جهانبخش 89