یا لطیف
سلام
شما از کدوم دسته اید؟فیلم برداری و دوست دارین یا عکس گرفتنو؟
یادم میاد سال ٧۴ یک طرح فیلم نامه داشتم درمورد یک آدم کور که با یک دوربین شروع به عکس گرفتن میکنه .اوایل سرگمی بوده و با گرفتن هر عکس توضیح اونو از اطرافیانش میخواد بعدها عکسهایی میگیره که اطرافیان خجالت میکشند اونو براش تعریف کنن و . . .حالا داره در مورد خودمون معنا پیدا میکنه.صحنه هایی رو در طول روز میبینیم که رومون نمیشه عکس بگیریم .نمی دونم شما تا بحال برخورد داشته اید یا نه؟
جامعه ما فقط وفقط به خاطر فرهنگ های خودمون فارغ از هر حکومت ومسلکی تبدیل به محیط شرم اوری شده.من میتونم صدها مورد و بگم وبنویسم.حتما شماها هم برخورد کردید.چرا؟اینم یک چرای دیگه.
من مفتخرم که ایرانیم ولی کجای این مملکت و میتونیم به عنوان افتخارمون به کسی نشون بدیم؟آثار باستانیمون و که معلومه چطوری نگه داریش کردیم؟موسیقیمونو؟کتابهامونو؟همه وهمه معلومند براستی بعد از شاملوها ومخملبافها و جلیلی ها وگلشبری هاوساعدی هاودانشورها وجلال آل احمدهاوزضا عباسی ها وشریعتی ها الان چی داریم؟ بازهم هیچ
نمی خوام همه چیو منفی وار نگاه کنم ولی چرا؟چرا؟چرا؟
شهرام تغابن - بیست وسوم اردیبهشت هشتادو نه
