طاقچه دل
خدایا عقیده ام را از عقده ام مصون بدار

یا لطیف

سلام

متاسفانه امروزبازهم شاهد سفری غم بار برای هنرمند دیگر بودیم. به گزارش خبرنگار سینمایی فارس، محمود بهرامی که در بیمارستان لبافی‌نژاد بستری بود به دلیل عارضه ریوی دارفانی را وداع گفت.

خدایش بیامرزد.

مرگ به روایات مختلف دینی آغازسفری پرماجراست اما ما که هنوز به این سفر نرفته ایم وهستیم جای خالی رفتگان سخت دردناک است  ودر زمانه فعلی که مازیست میکنیم دردناک تر از آن جهت که برای این عزیزان وهنرمندانمان جایگزین که هیچ کسانی که بتوانند ۵٠ درصد آنها قابلیت داشته باشند رانیز نهداریم و نه خواهیم داشت این غم بسیار دردناک تری میباشد.

تا به حال فکر کرده اید که مشکل اصلی الان این مملکت چیست؟

گرانی - تورم - شلوغی - اوضاع سیاسی و ... به نظر من هیچ کدام .ما گرفتار وسردرگم جاده پر پیچ و خم فرهنگ سازی هستیم.اگر همین الان بهترین فرد مورد نظر شما سکان هدایت این مملکت رو به عهده بگیرند چه فرق اساسی در نوع زندگی ما رخ میدهد.وضعیت روحی وروانی ما را چه داروی معجزه سایی میتواند آرام و درمان کند به نحوی که برای کوچکترین خواسته وکنش طبیعی در روابطمان با همدیگر عصبی ترین و بدترین کنشها رو انجام ندهیم  .

فرهنگ :رانندگی - آپارتمان نشینی - روابط زوجها - والدین وفرزندان - دو دوست - رئیس و زیردست - مسافرت - غذا خوردن - لباس پوشیدن - سینما رفتن - و هزار فعل دیگر را چه کسی به جامعه آموزش میدهد.


تمامی اسامی فوق جزو دغدغه های اصلی جامعه شناسان ودست اندرکاران آن در کل دنیاست .در جوامع پیشرو برای کوچکترین روابط انسانی و اجتماعی فرهنگ سازی با دقت فراوان وتوسط متخصصان آن انجام میگیرد و نتیجه آن میشود که آنجا همه چی آرومه غصه ها خوابیدن اینجا خطرناکه خطرناک .

جامعه فعلی ما حتی در نوع پوشش خود درمانده است .درمترو حتی به مدت ۵ دقیقه به خاطرطراوش بوهای خاص و مطبوع برای خودشان وتهوع آوربرای ما نمیتوانیم آرامش داشته باشیم فرهنگ نظافت شاید ساده ولی بسیار خاص میباشد . هنوز در تلویزیون ملی ما تبلیغات برای داشتن بوی خوش ممنوع است .


تدریس موسیقی که یکی ازارکان فرهنگ سازی است جدیدا در مدارس ممنوع شده است .نشان دادن ساز موسیقی در تلویزیون ملی هنوز ممنوع است .

بچه های امروزی دارای فرهنگ لغات خاص خودشان شده اند :جیک ثانیه .ولی مثلا معنی کلمه ترنم یا شاه چراغ  رو نمیدونن.آیکون و جی لو رو همکلاسی میدونن ولی قصه های هزارویکشب و شهرزاد قصه گو رو غریبه .

برای جوان ما مثلا کیمیاگر پائلو کوئیلو (که حتی نوشتن نامش تو الفبای فارسی سخته )وای به حال فهمیدن نوشته هاش میشه فردوسی خونه هامون و شاهنامه وگلستان اسمش میشه : اون کتابه.نه اینکه کیمیاگربده یا نباید باشه فقط بحث اینه بوستان و گلستان کجا باید باشند.


پدرومادران ما هم با فرهنگ خاص وحالا دیگه قدیمی هرروز درمیدان جنگ با این عجایب جدید فرنگی: آبگوشت بو میده ....خورش قیمه اخه فقط پاستا ....ماکارونی رو با سوسیس درست کن گوشت بوی گوسفند میده ....

به عبارت دیگه ما در کوچکترین جزییات زندگی امروزیمون به دلیل اونکه واسش فرهنگ سازی مطابق با فرهنگ ایرانی ما انجام نگرفته گیرکردیم .

هنر در قالب اصلیش فرهنگ سازه ...سینما و تلویزیون روزنامه وکلا رسانه میتونه فرهنگ ساز بزرگ باشه ما دارای یک رسانه خنثی وبی مصرفیم . جوان ما کجا باید فرهنگ لباس پوشیدن و در عصرجدید یاد بگیره ..شلوارجین میتونه ایرونی هم باشه ولی دریغ از یک خط یک ثانیه برنامه سازی فرهنگی به عکس هرچی آدم خوبه تو فیلمها چادرمقنعه وکت وشلوارتنشه وبدها مانتو تی شرت موهای ژل زده که از تو اتاقشون موسیقی هم پخش میشه .وا مصیبتا ...

رفتن هنرمند بی جانشین یعنی مرگ جامعه راستی تا به حال فکرکردین چند آهنگ ساز-نویسنده - شاعر - دانشمند - جامعه شناس حتی اندیشمند دینی رو میشناسین که بتونند جای خالی :واروژان ها - آل احمدها - گلشیری ها - مصدق ها - شاملوها - حسابی ها - شریعتی ها - مهرجویی ها - انتظامی - شکیبای و  و و و رو که یادگار نسل قبل فرهنگی ما بوده اند را حتی خیلی کم پرکنند ؟


یادگاران فرهنگی نسل قبل فرهنگ ساز ما ارزشهای والایی دارند ما درگذشته نچندان دور مردمی آرام با فرهنگی متمدن امروزی و صاحب فکر واندیشه خودمان بودیم که اسامی بالا وهزاران نام پرافتخاردیگر شناسنامه آن دوران هستند.

بی هویتی فقط شامل جاهای غریب نیست بدترین بی هویتی در مام وطن صورت میگیرد .ایرانی هویتش را گم کرده و فرهنگ سازی برای کشف هویت جدید به مانند خوردن می حرام شده است.


به یاد هنرمندان درگذشته به امید  . . . .

 

شهرام تغابن - شانزدهم تیرماه هشتادونه

ارسال در تاريخ چهارشنبه ۱٦ تیر ۱۳۸٩ توسط شهرام تغابن
قالب وبلاگ